Meander * Poëziewedstrijd * 2e ronde

Een gedicht

1) voor mij

Schrijf om je heen een huis en sta versteld.
Hoe windhelder taal is.
Hoe een volstrekt redeloos geschenk van goden.

In de lucht het oude wiel van vuur.
Een haast achteloos gestorven vader klopt aan
om warmte, wat vlees om in te blijven.
Maar het huis staat dicht
en het licht is naar binnen gekeerd.

Dan neemt de vader de eigen vorm aan van woedende tijd
en spoelt over het huis heen als onweer in de zomer.
Morrelt aan alle sloten. Tikt op de ramen
met gouden, zilveren en bronzen ringen.
Maar dit huis staat dicht
en kan niet geopend worden met beloftes.

De tijd gaat weer liggen in oude vormen.
Buiten heerst de stilte van het ooglid.
De wind struikelt in het gras als een jong kind.
Langs het modderige pad dat het oog volgt,
opent een hernieuwde zon de deuren en ramen
van andere huizen. De witte geur is van mint
en oranjebomen. Hierbinnen het geschenk
van goden, de windstille taal. Men dekt de tafel,
braadt het vlees, drinkt oude wijn of jonge jenever.
Hierbinnen is men volledig onbetwistbaar.

Schrijf om je heen een huis en sta verteld.

Dinteloord 1988/89

"Met Diana over velden jagen en hoe wij joegen"
door de graanvelden, dit maal niet gemaakt van dichters-
goud, maar van graan hoog en heet als de middagzon.
En hoe wij zaten onder de wild om zich heen groeiende

appelboom, met de voeten in het koele water van wat
wij noemden 'het dodenmeer', elkaar verhalend over

dat ene meisje dat zich eens verdronk vanwege liefde
en zonde of zoiets, tussen hoop en vrees wachtend tot
wij haar weke vlees om onze benen heen voelden kronkelen,

ons hart sneller sloeg, door de keel joeg, huis-
waarts richting het doodgewone dorp.

5 thema’s van ontwaken

1: Voor het slapende huis met vele kamers
groeit het licht als een kwetterende boom.

2: In het donkere huis met vele kamers
opent het licht zich als een deur in de wind

3: In de ochtendwind waait het slapende huis
met de vele donkere kamers open.

4: In het witte huis opent het licht bladstil de vele kamers.
De donkere geur van ochtendkoffie waait uit een open deur.

5: In ons wakkere huis staat het licht nu open als een kwetterende boom.
In het getakte licht groeide een oranje huis met blauwe kamers steeds groter.

	A l l e s b e h a l v e d e l i e f d e poëziewedstrijd voor jongeren van 16 t/m 29 jaar 2e ronde
Deelnemers aan de tweede ronde: MIR - Femke Vindevogel - jago - jerry - Lindsay Van den Abbeele - Tsjarlie Tsjapling - Pim te Bokkel - Lucas Laherto Hirsch - Hash - Lux - Ismene - Myrte Mooi - X Roelens - David Troch - Jill Bertels - Daryl Eaves - Robert Nouwen - Charles Achterhuijzen	vorige deelnemer volgende Daryl Eaves (1980)	Een gedicht 1) voor mij Schrijf om je heen een huis en sta versteld. Hoe windhelder taal is. Hoe een volstrekt redeloos geschenk van goden. In de lucht het oude wiel van vuur. Een haast achteloos gestorven vader klopt aan om warmte, wat vlees om in te blijven. Maar het huis staat dicht en het licht is naar binnen gekeerd. Dan neemt de vader de eigen vorm aan van woedende tijd en spoelt over het huis heen als onweer in de zomer. Morrelt aan alle sloten. Tikt op de ramen met gouden, zilveren en bronzen ringen. Maar dit huis staat dicht en kan niet geopend worden met beloftes. De tijd gaat weer liggen in oude vormen. Buiten heerst de stilte van het ooglid. De wind struikelt in het gras als een jong kind. Langs het modderige pad dat het oog volgt, opent een hernieuwde zon de deuren en ramen van andere huizen. De witte geur is van mint en oranjebomen. Hierbinnen het geschenk van goden, de windstille taal. Men dekt de tafel, braadt het vlees, drinkt oude wijn of jonge jenever. Hierbinnen is men volledig onbetwistbaar. Schrijf om je heen een huis en sta verteld. Dinteloord 1988/89 "Met Diana over velden jagen en hoe wij joegen" door de graanvelden, dit maal niet gemaakt van dichters- goud, maar van graan hoog en heet als de middagzon. En hoe wij zaten onder de wild om zich heen groeiende appelboom, met de voeten in het koele water van wat wij noemden 'het dodenmeer', elkaar verhalend over dat ene meisje dat zich eens verdronk vanwege liefde en zonde of zoiets, tussen hoop en vrees wachtend tot wij haar weke vlees om onze benen heen voelden kronkelen, ons hart sneller sloeg, door de keel joeg, huis- waarts richting het doodgewone dorp. 5 thema’s van ontwaken 1: Voor het slapende huis met vele kamers groeit het licht als een kwetterende boom. 2: In het donkere huis met vele kamers opent het licht zich als een deur in de wind 3: In de ochtendwind waait het slapende huis met de vele donkere kamers open. 4: In het witte huis opent het licht bladstil de vele kamers. De donkere geur van ochtendkoffie waait uit een open deur. 5: In ons wakkere huis staat het licht nu open als een kwetterende boom. In het getakte licht groeide een oranje huis met blauwe kamers steeds groter.
	vorige deelnemer volgende